Een eenmansknutselproject uit de Hollandse keuken. Doorgaans is dit soort projecten nogal vaag navelstaarderig synthesizergeneuzel vol ambient en triphopachtige cliches. Hier niet! Merry Pierce maakt rock die is gestoeld op een fundament van het beste van de afgelopen dertig jaar.
De intro’s, de vies rammelende beat, de resonerende gitaarakkoorden, de soms gefluisterde vocalen: wat mij betreft staat Merry Pierce op dezelfde hoogte als groepen als Calexico, Silver Jews, Velvet Underground, Kiss My Jazz en Willard Grant Conspiracy. Het gaat om overtuiging en zeggingskracht, en Merry Pierce heeft met Beach, Blanket, Bingo… het eerste Nederlandse Engelstalige rockalbum in misschien wel twintig jaar gemaakt waarmee iets eigens en iets waardevols wordt toegevoegd aan de rockgeschiedenis. Alleen de naam Merry Pierce bevalt me niet voor iemand die het in zich heeft om zich te ontwikkelen tot een eigentijdse Lou Reed.
Jongen, ga naar New York, heb maling aan alles en iedereen en schrijf de meesterwerken die je in je hebt. (EvtG)
