Dilemma voor de recensent. Moet je bij de beschrijving van dit geweldige debuut beginnen met een opsomming van alle acts waar de Gelderse eenmansgroep Merry Pierce wel een beetje op lijkt? Of moet je juist niet zeggen dat Palace, Guided By Voices, Sparklehorse en dEUS allemaal wat sperma in het reageerbuisje van Merry Pierce hebben gedoneerd? Ach, wat dondert het ook. Alle vernieuwing berust op plagiaat, sprak de oude Bunuel al. Deze invloeden doen trouwens niks af aan de meeslepende sluimersound (laat mij het woord lo-fi niet meer horen!), die hier door singer-songwriter Jarno Volman (alias Volmanza, alias Merry Pierce, - leuke woordspeling richting de zo neurotisch ogende Franse tennisspeelster) wordt geetaleerd. Zijn dromerige composities, mede ingekleurd met pasteltinten door gitariste C.L. Rouvroye, drummer Rob Snijders en mixer JB Meyers, boren zich onnadrukkelijk maar zeker een weg naar de binnenkant van je hersenpan. De liedjes - ongetwijfeld ontstaan als product van hometaping, maar op de plaat al stadia verder geëvolueerd - maken duidelijk waar Jarno Volman door gebiologeerd wordt. Door vrouwen, door romantiek, door melancholie, door mijmeren over betere tijden. Hij kroont zichzelf terecht tot King Of The Moodswing en toont in liedjes als sfC en - de topper, het sluitstuk - Things Were Looking Good That Night dat hij uitzonderlijk goed weet hoe je in een liedje spanning op kunt bouwen. Dit is eigenzinnige, mooie popmuziek van een talentvolle belofte. TOM ENGELSHOVEN
