DUBBELRECENSIE
Deze CD valt op twee manieren te recenceren. De eerste: Voor alle goede lezers van de Alles op Tien en vooral van de slachtbank: Alles is waar! Dus we hebben hier met een fraai -toch wel beetje lo-fi -product te maken van de heer Jarno Volman en een aantal gasten. Stond niet voor niets zo vaak zo hoog in De Slachtbanks Veelbelovende Vijf! De tweede: Jarno Volman heeft als Volmanza het merendeel van zijn eigen geschreven teksten en muziek thuis opgenomen. Met een paar anderen is dat verder afgemaakt, waaronder JB Meyers, die ook de mix verzorgd heeft. Het ademt een mengeling uit van de begingekte van Pink Floyd, de sfeermuziek van de Sound en de onbenulligheid van het casio-tijdperk. En dat alles gepositioneerd in 2000. Dat lijkt haast op moderne psychedelica. Stel u gerust, dat is het net niet. Maar zeker bij het beluiseren van de afsluiter, ‘Things Were Looking Good That Night’, sfeervol genoeg om in je eentje een feestje te gaan bouwen. Dit hebben onze slagers goed gehoord! (H.N.)
Zo zien we het dus graag bij de Alles Op Tien. Merry Pierce zond begin 1997 een eerste demo op naar de De Slachtbank van de Alles Op Tien-krant en belande met stip op een. Ook alle daaropvolgende demo’s eindigden op een. Het NPI had ook de positieve berichten rond Merry Pierce gelezen en nodigde Jarno Volman aka Volmanza uit om mee te doen aan het singer-songwriter project ‘Characters’, waar drie nummers van Merry Pierce op verschenen. Via ‘Characters’ kreeg Merry Pierce landelijke aandacht en deed een klein tourtje in het Nederlandse clubcircuit. Meerdere platenmaatschappijen melden zich, maar Jarno Volman wil vooral zichzelf blijven. In de tussentijd blijft Volmanza home-tapes maken en de heren van De Slachtbank schrijven over de vierde demo: “deze demo is werkelijk weer subliem. Wij kunnen echt geen nieuwe superlatieven meer bedenken”. Merry Pierce groeit uit tot een volwaardige band, maar blijft uitgaan van het home-tape principe, ook al is de home-tape recorder wel een 16-sporen recorder geworden. De eerste CD, Beach, Blanket, Bingo, ligt er nu en straalt een rust en subtiliteit uit die zeldzaam is. De gitaar zingt in de solo’s, zoals in het prachtige ‘Femme Fatale’. Toetsenmelodielijnen en subtiele sampling markeren de muziek, zoals in ‘Things were looking good that Night. En Jarno, Jarno is de zanger, de man die het allemaal bedenkt, de man die fluisterend, kreunend bijna, tot je zingt. Wereldplaat. (E.K.)
